lief vakantiedagboek #1; ik ging naar parijs

lief vakantiedagboek #1; ik ging naar parijs

Van Lissabon naar Porto, van Berlijn naar Londen, van Amsterdam naar Brussel, en uiteraard mogen Barcelona en Marrakech niet ontbreken in dit rijtje. Volgens een klasgenootje van mij heb ik de hélé wereld al gezien.

Nou Maya, daar moet ik je ongelijk in geven, want er was tot voor kort nog één plek waar ik echt naar toe moest om mijzelf tot een echte ontdekkingsreiziger te kunnen bekronen. Paris! En om jullie, lieve lezers, mee te laten genieten met mijn geweldige “lange weekend” in Parijs met mijn ouders en mijn broertje Tim, heb ik een dagboek bijgehouden gedurende de reis.

En o wee je gebeente als je halverwege afhaakt, want er zitten DÁGEN knip, plak en héél véél tekenwerk in dit boekje! So I’m watching you! 

bladzijde-2

Dag 1… De Thalys, wat een top trein! Rijdt ook keurig op tijd! WAT?! Is dat mogelijk?! Nu al in cultuurshock!

Als er nu opeens een mollige toverfee plotseling in mijn kamer zou staan met de vraag wat voor wens ik heb, dan zou ik zeggen dat ik elke dag met deze trein in dit tempo naar school wil kunnen sjezen, in plaats van met die muffige, stoffige, gore bus en metro naar school rijden.. O en dat de trein voor mijn deur stopt!
“Bibberdie babberdie boe!” zal ze zeggen, “weer terug in de realiteit jij!” 

bladzijde-3

Parijs! Oeh lala, mijn hart maakte al een dubbele sprong van hier tot Tokyo (uh… Parijs) toen ik deze schoonheid van een kaart (op de linker bladzijde) bij één van de kiosken in het station tegenkwam! Ja daar kunnen die domme tulpen kaartjes van ons Hollanders niet tegenop!

Toen ik vervolgens het station uitliep en een paar goed om me heen had gekeken, kreeg ik bijna spijt dat ik Frans volgend jaar ga laten vallen, want wauw!!! Ik wist niet dat het mogelijk was op een stad verliefd te worden! Maar bij deze alvast een mededeling voordat ik het vergeet: We zijn inmiddels verloofd!
bladzijde-4

Nadat we een stuk met de metro hadden gereisd, kwamen we aan bij ons appartement. We hadden van de verhuurders de opdracht gekregen onze zwaarste rugzakken voor de deur op de vijfde verdieping te zetten. Later, als we terug zouden komen van een dagje in de stad, zou er iemand komen die ons de sleutel zou komen overhandigen. Achteraf bleek dat we de verkeerde vleugel waren ingeslagen en dus onze spullen op de verkeerde plek hadden gedumpt… Stel je voor; doe je even je deur open om naar school te gaan, staan er opeens twee mega tassen voor je deur… #flasbacknaarcharliehebdo Gelukkig zijn ze niet opgemerkt en stonden ze die avond gewoon nog waar we ze hadden achtergelaten… Helaas moesten de tassen wel weer de vijf trappen af, en daarna weer vijf nieuwe trappen op… OMG, is was al uitgeput met het er alleen al aan denken.

Nou, fantastisch verhaal… Ik wilde eigenlijk nog even ingaan op de gebeurtenissen die zich die middag hebben afgespeeld, anders heb ik die bladzijden van mijn dagboek voor niks gemaakt! Dus nadat we naar ons appartement waren gegaan en onze spullen voor de verkeerde deur hebben gedropt hebben we een bezoekje gebracht aan de Arc de Triomphe. ff een selfie maken hoor, o nog een foto, staat iedereen er wel op? Lachen we allemaal leuk? Oké dan kunnen we gaan. Later in de metro: “Wacht wat hebben we daarnet nou precies bezocht?”

Onze reis ging verder en zo waren we een paar minuten later op de Champs Elysees. Niet dat we er ook maar iets gekocht hebben… Toch heb ik een bonnetje van deze straat! Rarara! In één winkel was echt een reuze glijbaan, waar mijn broertje graag in wilde.. Hierdoor waren we al snel 2 euro lichter. Maar speciaal voor jullie zal ik verhaal interessanter maken: Ik heb drie paar schoenen gekocht, zes nieuwe tassen en ook nog een hele voorraad aan make-up… In totaal was ik maar 720 euro kwijt….

bladzijde-5

“Myrthe, je zou zo in een tijdschrift kunnen!” Aldus mijn vader over de foto op de linker bladzijde.“Mag ik hem op mijn prikbord hangen?” “Ja tuurlijk, immers is de foto op de executieplaats van Marie-Antoinette, Robbespiere, Lodewijk XVI en duizenden anderen gemaakt, leuk aandenken!”

Wie naar Parijs gaat zal niet thuis komen met de mededeling, “ik heb geen crêpe met chocopasta gegeten”… Zo wel, ow, ik stuur je terug naar Frankrijk en laat je onthoofden onder de guillotine! Want echt, op elke hoek van elke straten waren ze te vinden, pannenkoekbakkende pannenkoekenbakkers.

bladzijde-6

Als je terug komt met het verhaal dat je de Mona Lisa niet in het echt gezien hebt is dat te begrijpen… Want jemig, wat een menigte voor enkel vrouw die vijfhonderd jaar geleden overleden is! Omdat een foto maken een onmogelijke opgave leek met al die toeristen die aan elkaar lopen te trekken en te duwen, heb ik het portret maar nagetekend… Én wat vinden jullie van haar mysterieuze glimlach? Is ie niet om te zoenen?

Pfoe, dag één zat er op.. Nadat we dus met heel veel gedoe eindelijk ons appartement in konden, plofte we weldra neer op de bank. De eigenaren hadden allemaal snoepjes, cola, eten, zeep, handdoeken en nog meer fijne spulletjes voor ons klaar gelegd. Zo lief! Echt, mocht je ooit naar Parijs gaan, ga naar dat huis! Het had bovendien ook een fijn en knus uitzicht over de dakpannen en schoorsteentjes van Parijs. (en de rokende buurvrouw in haar onderbroek hahaha.)

bladzijde-7

Ik hou van je… Je t’aime… Ich liebe dich… I love you… Seni Seviyorum… Miluji te…
Mocht je een leuke reiziger ontmoeten tijdens je verblijf in Parijs, en hem/haar willen vertellen hoeveel je van hem/haar houdt, dan is deze muur een geschenk uit de hemel! Het is de muur van de liefde, met liefdesverklaringen in alle talen! Een groot woordenboek maar dan op de muur dus! Maar je kan ook gewoon net als Kenny B op zoek gaan naar een een Nederlandse toerist… Ook handig.

Oke, het schilderij wat jullie hier zien vind ik echt zo mooi! Ik heb er ooit een boek over gelezen (Julia’s reis van Finn Zetterholm) en was dan ook erg verheugd het eindelijk in het echt te zien!

bladzijde-8

Ik kan inmiddels een collectie beginnen aan foto’s van mezelf dat ik in het gras lig, want ja ik heb nu al van een aantal vakanties achter elkaar een foto in deze positie. Misschien ga ik ze een keer in een apart artikeltje zetten, als ik er genoeg heb.. Lijkt me wel grappig eigenlijk!

Toen ik deze HAPPY MYRTILLE winkel in een doorsnee straatje in Parijs tegenkwam was ik niet alleen de blije bosbes die ik normaal al ben, nee ik was toen echt een ultra blije bosbes! Klik hier als je benieuwd bent naar waarom ik zo enthousiast ben geworden van die winkel.

bladzijde-9

Ik kan dit niet anders dan het officiële hoogtepunt van de hele trip naar Parijs noemen. woordgrap
De Eiffeltoren.

bladzijde-10

Na een hele fotosessie voor het ding, zijn we wat gaan eten. Mijn vader had een restaurant uitgekozen dat erg populair is. En ik moet toegeven, het gebouw is vanbinnen prachtig! En het personeel leeft! Ze hebben humor, zijn attend, ondanks de stress en werkdruk! Helaas was het eten een stuk minder. Sommigen van ons hebben alleen het toetjes op. laten we in het midden laten wie van ons dat was.

De volgende ochtend gingen we naar de markt. Mijn vader was helemaal weg van een Franse krant die uit 1990 dateerde, en ik was weg van de heerlijke croissants die als hete broodjes over de toonbank vlogen.

bladzijde-11

Tja en dan bereik je het moment dat je vader opeens persé die geweldige, beroemde wc wilt bezoeken. Dus van de markt gingen we opzoek naar een, tja wc.. Niet gevonden. Wat we wel tegemoet liepen was dit super schattige lieve bruidspaar! Echt, als dit niet assepoester 2.0 met haar prins is weet ik het ook niet meer!

bladzijde-13

Alsof we nog niet genoeg liefde gezien hadden, (Ik zweer het je, op een gegeven moment komt het echt je strot uit) passeerde we de brug met de beroemde slotjes waar zoenende koppeltjes hun liefde voor altijd aan de brug hebben ophangen en de sleutels hebben weggegooid.. En dan zit ik me gelijk af te vragen, wat nou als je wilt scheiden, moet je dan HE-LE-MAAL naar Parijs, dat verdomde sleuteltje opduiken van de bodem van de Seine en dat slotje openmaken? 😉

Hoewel ik deze vreemde griezel (op de rechter bladzijde) getekend heb, weet ik niet eens wie/wat het is. Het stond gewoon boven aan mijn zoekresultaten toen ik Notre Dame intikte op Google. Misschien is hij voor jullie wel herkenbaar? Hoe dan ook ik probeer met deze tekening te zeggen dat ik naar de Notre Dame ben geweest, maar ik had geen zin een om een hele kerk te tekenen.

bladzijde-14

We zijn weer een dag verder, dit was zaterdag 9 mei, dag 4 in Parijs. Deze dag hebben we de verdronken Bijenkorf bezocht. Want volgens mijn vader is onze Bijenkorf niks bij het gigantische waren huis Galeries Lafayette.
Ik vond uiteraard het plafond prachtig, maar was ook erg blij toen ik eindelijk een keer de enige echte CHANEL uit kon proberen, met de nadruk op proberen en dus niet kopen.
Toen we op de tweede verdieping waren, was er een random rode telefoon aan de muur die rinkelde. Tja en wat moet je doen als er een telefoon gaat? Opnemen natuurlijk. Dus mijn broertje nam op en kreeg een in het Frans ratelende vrouw aan de lijn. “Je suis, uh Niederlands? No, I don’t understand you. Au revoir!” Goed gesprek Tim! Chapeau!

bladzijde-15

Het uitzicht van Parijs is waanzinnig! Echt alleen al daarvoor zou ik zo nog een keer mijn koffers inpakken en gaan!

Even later zaten we voor het museum van Centre Pompidou, en genoten van hele grappige straatartiesten! Ook was er een groepje meisjes die kaarten verkocht. Ze hadden die avond een vrijgezellenafeestje, en de verloofde moest kaarten verkopen om zo haar “vrijgezellenfeestje” te kunnen betalen. Ik vond de kaart op de rechter blz. zo leuk en het waren zulke lieve meisjes dat we gewoon geen nee konden zeggen!

bladzijde-16

Ooit gehoord van de KILO shop? Dit is een winkel waar je kleding per kilo kan kopen! Dus na een paar uur in de meest vintage-achtige winkel te hebben rondgehangen stond ik dan eindelijk bij de kassa met een blouse. Hij woog 400 gram dacht ik en ik was acht euro kwijt. Vol trots trok ik mijn hipster blouse aan… Blijkt nu dat hipster zijn uit is! 🙁 De hele wereld afgereisd op zoek naar dat ding, eindelijk gevonden, en dan is het niet meer waardevol! Gelukkig blijf ik mezelf en houd ik stiekem nog steeds van de hipster stijl, dus no worry, dat ding zal gedragen worden tot het uit elkaar valt van vermoeidheid (en dat gebeurd niet zo snel met blouses)
O en mijn broertje kocht een Popeye-shirt.

bladzijde-17

Het is toch algemeen bekend dat (bijna) iedereen bang is voor clowns? Zo niet, is dat wel op een zaterdagavond op een pleintje in Parijs bewezen. Een slecht geschminkte man van 40 probeerde de klanten van een restaurant (waaronder wij) te vermaken met zijn grappen, maar het enigste resultaat dat hij behaalde was een tranendal tot aan het plafond. Er waren serieus kinderen die snel bij hun ouders weg doken en het zelfs op het brullen zetten wanneer deze man alleen al in hun buurt kwam. Ik vond hem er persoonlijk een beetje aandoenlijk uitzien.. Maar ja, sowieso is er geen clown in heel Parijs die nog kon tippen aan de geweldige grappenmakers bij Centre Pompidou.

Na het eten hebben lekker in het gras voor een fontein gezeten. Hoe simpel het leven kan zijn! Heerlijk!
(de fotoprinter heeft mijn hoofd door de helft gespleten, misschien ook maar goed ook, want na het eten kan ik soms nogal duf uit mijn ogen kijken… 🙂 )
bladzijde-18

Na het uitbuiken, maakte we nog een rondje voor we weer naar de metro zouden gaan. Mijn vader: “Kijk eens jongens wat een mooi gebouw!”
Uhm mooie gebouwen zat in Parijs, maar aan de overkant werd gratis Ice Tea uitgedeeld! Ja op dat moment hadden we meer oog voor het gigantische ice tea blikje dan “het mooie gebouw”. Ook hadden we meer tong voor de Ice tea… Omg waar was ik met mijn gedachten toen die foto werd gemaakt? hahaha….

De laatste dag in Parijs was aangebroken :(. Vandaag was er een andere markt aan de beurt waar we een hele voorraad aan Eiffeltorens hebben ingeslagen.

bladzijde-19

De laatste attractie die we wilde bezoeken was de Catacombe. Dus terwijl mijn ouders in de rij gingen staan, zijn Tim en ik op zoek gegaan naar een McDonalds. Daar moest ik in het Frans gaan uitleggen dat ik twee McFlurries wilde, o god, ik miste toen wel even mijn McDonalds vertaal muur. Tegelijkertijd kwamen er drie militairen met kanonnen van geweren de zaak ingelopen om ook een McFlurry te bestellen. Op warme dagen mag iedereen de regels verbreken, al vroeg ik me wel af wat er zou gebeuren als er aan de overkant een aanslag gepleegd zou worden.

Toen we uiteindelijk tot de conclusie kwamen dat de rij té lang was, aangezien we de trein weer naar huis nog moesten halen zijn we naar een hele leuke wijk gegaan met hele schattige winkeltjes, waaronder Shakespeare & Company. Dit is een Engelstalig boekenwinkeltje, opgericht door ene Sylvia Beach. Studenten kunnen er werken inruil voor kost en inwoning! Echt zo cool. Je moet ook niet verbaasd opkijken wanneer je een bed aantreft in de winkel. Ook wordt er piano gespeeld, en hangt er een hele fijne sfeer!

bladzijde-20

Pfoe…. Eindelijk kan ik nu dit dagboek dichtklappen! Hahaha misschien kunnen jullie je voorstellen dat ik nu, terwijl ik deze zin schrijf, kapot ben na het harde werken aan dit schrift. Tekenen, knippen, plakken, bedenken, fotograferen, bewerken, en dan ook nog schrijven, maar hé het is me allemaal in één week gelukt!

Parijs was in ieder geval super! Last van heimwee naar Frankrijk zal ik niet zo snel hebben de komende week, want jawel hoor mensen, als jullie dit lezen zit ik waarschijnlijk al 12 uur lang in een bus op weg naar de prachtige bergen in Frankrijk! Ik heb schoolkamp met mijn klas en ben dus weer lekker in het buitenland!!!! #bofkont.

Ik heb dus helaas de komende week niks voor jullie in petto (jullie zullen het moeten doen met mijn voorheen geschreven artikeltjes, ja veel plezier met het herlezen en herlezen hoe ik aan mijn SCHIJT bijnaam kom…)

Ook kan ik niet reageren op jullie reacties, of op jullie blogs. Sorry knorrie ^_^

Ik hoop dat jullie genoten hebben van dit uitgebreide dagboek. Wat zouden jullie ervan vinden als ik dit met de zomervakantie ook doe maar dan minder uitgebreid? Dus niet twintig bladzijden per dag (sorry voor het vele lees werk -_-)

Geniet van je dag!
♥ Liefs Myrthe

6 reacties

  1. Wauw, wat heb je er veel werk van gemaakt! Super gaaf! Dat is echt heel mooi om te bewaren, creatievelingetje dat je ook bent!
    En die vreemde griezel is Quasimodo! De klokkenluider van de Notre Dame! Nooit de Disneyfilm gezien? 🙂 Je kan echt tof tekenen trouwens!
    Veel plezier met je school in Frankrijk!

    • O ja, Quasimodo! Ik heb die film nog nooit gezien, maar wel ooit voorbij zien komen. Misschien heb ik hem wel nooit gezien omdat ik bang was voor die enge griezel! Bedankt trouwens voor het compliment, you made my day! 😀

  2. Wat leuk gedaan! Je doet me een beetje denken aan mij toen ik 15 was. Ik ben mijn creativiteit een beetje kwijtgeraakt in de afgelopen jaren. Maar oa door dit soort blogs/ foto’s etc krijg ik toch weer inspiratie! Thanks en ga zo door :)!

    • Wat jammer dat je dat een beetje bent kwijtgeraakt.. Maar wat is bloggen toch leuk, dat we elkaar gewoon kunnen inspireren! Laat je het me zien wanneer je iets gemaakt hebt? Veel succes! xx

  3. Wat superleuk dat je dit boekje hebt gemaakt! Ik wou dit vorig jaar ook doen toen ik twee weken verbleef aan de Belgische kust.. helaas, ik nam er niet echt de tijd voor. Maar als ik dit zie, kriebelt het wel een beetje om het opnieuw te proberen! Echt hel erg leuk! Liefs, X

    • Danku, danku. Ik moet zeggen dat ik bij de zoveelste bladzijde wel wat minder gemotiveerd werd, want ja scrapbook/smashbook is een nogal veel werk, maar het idee dat ik hiermee een (hopelijk) leuk artikel online kon zetten motiveerde me weer om verder te gaan! Mocht je het ook weer proberen op te pakken, laat me de resultaat dan zien! Ik vind het ook leuk om gemotiveerd te worden door jullie! Veel succes! xx

Thanks for leaving a comment! You made my day!

Copyright © 2015 - 2020 Myrthe Schuijt

Scroll Up