dat moment dat je opgesloten zit op een wc…

dat moment dat je opgesloten zit op een wc…

Mijn allereerste echte artikeltje..
Hoewel ik van plan was met iets korts en simpels te beginnen is me vandaag iets overkomen wat ik echt even moet delen.. Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen en ja dat is niet de eerste keer vandaag.

Jawel hoor, ik heb het voor elkaar gekregen opgesloten te zitten op een wc…
Niet bepaald wereld nieuws want kom op wie kent nou niet dat moment, dat het slot simpel weg gewoon wat stroef zit, en er enigszins een beetje paniek uitbreekt in je hoofd? Hoewel me dit op vakantie, vaak op kleinschalige campings waar al jaren geen kip meer naar de wc is geweest, zo af en toe nog gebeurt, was de oorzaak vandaag niet een verroest slot…
We hadden gym in sporthallen zuid Amsterdam, en terwijl we van de kleedkamers naar de gymzaal sjokte in ons meest verschrikkelijke joggingbroek en niet bijpassende shirtjes, was één van de meisjes (ahum… Ena ♥ ) zo slim om de kleedkamerdeur van een random kleedkamer open te duwen. (deze zat niet op slot) Dit doen we wel eens vaker voor de grap, maar deze keer pakte het helaas iets anders uit dan verwacht. Voor we het wisten hadden we drie jongens van  18 die we niet eens persoonlijk kennen op onze hielen. Ik ben samen met nog twee meisjes een andere (een lege godzijdank) kleedkamer in gerend.. En Ena, die de hele toestand dus veroorzaakt had heeft ons alleen achtergelaten… Sloten dicht, knikkende knieën en boze jongens buiten… BONK BONK. “Doe die deur open!” Hun stemmen waren zo zwaar en o zo luid… Hopsakee, de wc ingedoken met z’n drieën die in de kleedkamer zat. Opnieuw het slot dicht. We deden het bijna alle drie in ons broek van angst (gelukkig hadden we een wc ter beschikking, voor het geval dat… hahaha)
Hoewel we achter twee sloten zaten, waren we zo erg in paniek dat we onze school hebben geprobeerd te bellen, vervolgens een aantal vrienden en als laatste optie de sporthallen zelf… “Ja we zitten opgesloten op de wc, in een kleedkamer met een paar agressieve jongens buiten, kunt u die jongens alstublieft weg sturen hahah hihi uh help!” “Ik zie nu op de camerabeelden drie jongens weg lopen, de kust is veilig”, was het antwoord.
Piep, piep, piep opgehangen… Enfin, toen we eindelijk op adem begonnen te komen werd er weer op de deur gebonsd. Opnieuw paniek.
In totaal hebben we misschien wel 20 minuten van onze tijd doorgebracht in een wc hokje van één bij één, tot we bevrijd werden door de conciërge van de sporthallen en een paar klasgenoten, waaronder Ena die zich onder tussen was gaan afvragen waar wij bleven. Geheel in shock werden we naar de gymzaal gebracht waar we vol sensatie alles aan de klas en de gymleraar hebben verteld.

Ik hoop dat jullie door het lezen van dit bericht nooit zomaar een deur open zullen trappen 😉

Geniet van je dag!
♥ Liefs Myrthe

2 reacties

Thanks for leaving a comment! You made my day!

Copyright © 2015 - 2020 Myrthe Schuijt

Scroll Up